“Welke dag is het eigenlijk ? ” Denk ik terwijl ik kijk naar mijn trillende hand die weer another smerig sjekkie vasthoudt. Ik sta op en voel mijn sok samensmelten met een kwak kruidenkaas die nog op de grond lag. “fuck das waar ook, ik heb geen hond meer die al mijn knoeisels opvreet.”
Ik zet nog maar een bak “tension tamer thee” om mijn innerlijke junk die craved naar hardcore versnaperingen nog maar eens voor het lapje te houden. Het helpt voor geen millimeter, maar dat wist ik van tevoren al. Mijn braintrain stoomt woedend door en vergezeld me met een kakofonie van absurde gedachten, ravedrang en noodoplossingen voor het plan des levens. Ik had een plan. Of beter gezegd wij hadden een plan. Fuckin hell het was hier nu nog Brady Bunch shit een week geleden . Pats boem.. vent ,kat, hond.. All gone..Het liefst zou ik mezelf nu even voor mijn braintrain gooien. Even rust..
Gelukkig word ik snel weer in de realiteit getrokken door een schel kinderstemmetje en K3 klanken.Soms vergeet ik even door alle waanzin wat ik wel heb. Het mooiste cadeau van het leven heb ik gewoon al in the pocket. Ik hoef maar 1 x in die diepblauwe pretoogjes te kijken en ik kan de wereld aan..
” Meissie geloof me. We gaan gewoon door.. Jij en ik. En ik zal alles elimineren wat ons in de weg staat. Hoe ziek ik ook ben ik zal ALTIJD zorgen dat jij je boterham met hagelslag krijgt. En als ik straks niet door die WIA keuring kom en mijn inkomsten kwijtraak zal ik voor mijn part in mijn nakie over straat gaan zolang ik jou maar kan aankleden. En ookal moet het huis in de executieverkoop dan zal ik er zoo hard voor vechten dat je in de mooiste kamer kan slapen die ik jou kan geven. Lieve Noof.. Het spijt me dat ik je nu niet het leven kan geven wat ik voor je gewild had.. Als je maar weet dat ik onvoorwaardelijk veel van je hou en er altijd voor zal vechten om alles zo goed mogelijk te krijgen. En dat ik je nooit maar dan ook NOOIT in de steek zal laten. liefs mamma “